Op dit moment is Frans samen met onze oudste dochter naar het ziekenhuis. Helemaal trots natuurlijk, je ziet haar haast groeien op zo'n moment. Ik ben benieuwd hoeveel onze jongste vanavond gaat drinken uit de fles. Vanmiddag dronk ze hem helemaal leeg! Het komt vast doordat er borstvoeding in de fles zat (je weet wel, die ik had ingevroren, zie 'borstvoeding-fan' 30/3). Voorlopig kan ze nog even vooruit met de voorraad in de vriezer. Als ze het zo goed blijft doen, kan de sonde uit haar neus. Dan wordt het gelijk veel makkelijker om te slikken.
Rond zessen heeft Hagar vaak een huiluurtje. Maar omdat ik haar stem 6 weken niet heb kunnen horen en het daarna nog ruim 2 weken duurde voordat ze haar stem weer terughad, klinkt elk geluid dat ze maakt me als muziek in de oren. Met haar communiceren is helemaal leuk! Ze doet haar uiterste best om geluidjes na te doen, en ik krijg een big smile als het lukt! Mattanja probeert ook elke keer om haar aan het 'praten'. Leuk om te zien, dat contact tussen die twee.
Veel mensen vragen wanneer ze thuiskomt. Voor ons is dit ook nog steeds een vraag, en de artsen kunnen en durven hier geen voorspellingen over te doen. Op de verlanglijst voor mijn verjaardag (15/5) staat als eerste wens: Dat Hagar erbij is. Daar gaan we voor!
Nog een kleine anekdote:
Aan tafel had Jonatan nog iets leuks. Ik zei dat we vandaag een bijbelverhaal gingen lezen over Jona en de kleine vis. Toen vroeg ik Jonatan of dat klopte. Nee, zei hij, het is Jona en de draak!! Een echte lolbroek!
Dat zou wel het mooiste verjaardagskado zijn ja! Ik vind Hagar wel een kanjertje hoor! Hoe zij zich hier doorheen slaat (en jullie niet minder!) Mooi om te zien op de foto's dat ze evengoed nog wel van die lekker bolle wangetjes heeft en niet zo'n bleek smal ziekenhuisbekkie...
BeantwoordenVerwijderenHou nog even vol...