Vandaag is Hagar van een heleboel slangetjes verlost! De 2 drains (die het wondvocht afvoerden), de catheter en de arterielijn (in haar lies) zijn er allemaal uit.
Eindelijk kon ik haar weer vasthouden! Dat was al een week geleden. Dat is zo raar aan het hebben van een kind in het ziekenhuis; alle dingen die normaal bij een klein babietje horen zijn niet meer vanzelfsprekend. Hagar is de afgelopen 4 weken in het Sophia 1 keer in bad geweest, ze is al 4 weken niet buiten geweest, de aantal keren op schoot is op 2 (hooguit 3) handen te tellen, ze heeft 1 keer in de maxi cosi gelegen (als veredelde wipstoel), verder alleen maar in bed.
Ik zal noooooit meer mopperen als Hagar de hele vloer eronder kliedert met water, of als ze alweer opgetild wil worden, of als ze me midden in de nacht wakker maakt, want dat zou betekenen dat ze thuis is!! En wanneer dat zal zijn weten we niet, helaas.
Wat we weten is wat de KNO-arts vanmiddag heeft verteld. Hij heeft weer met een cameraatje in haar luchtpijp gekeken (bronchoscopie). Op de plek waar de luchtpijp in de verdrukking heeft gezeten is hij erg slap. Zonder de tube slaat de luchtpijp dicht, en kan Hagar dus niet normaal ademhalen. Over een week gaat hij nogmaals kijken, en dan wordt een behandelplan opgesteld. Dat betekent nog minstens één week ziekenhuis.
Nou sprak ik vanmorgen een andere moeder op de ic. Haar dochtertje ligt al 11 maanden in het ziekenhuis! Al vanaf de geboorte. Zo'n verhaal geeft mij wel even wat lucht. Het kan altijd erger! Als het goed is, overgroeit onze Hagar haar luchtwegprobleem, en hebben we een gezond meisje. En tot die tijd moeten we er maar het beste van maken!
lieve mensen, fijn dat je Hagar hebt mogen vasthouden....een stapje verder. We bidden dat Hagar en ook dat stukje luchtpijp van haar snel sterker mogen worden. En Margriete.... je zult vast nog wel eens mopperen op/over Hagar....haalt ze bijvoorbeeld kattekwaad uit.
BeantwoordenVerwijderenliefs Kees en Marjon
Hoi Familie Blonk,
BeantwoordenVerwijderenWe hadden al gehoord dat er een blog was, maar ik wist nog niet waar. Gister bij de inloopavond op de Ouverture hing een foto van Hagar en Tirza met het adres van deze blog erbij. Ik ben blij dat we het zo kunnen volgen. Het is een hele toestand die jullie allemaal doormaken. Fijn dat die drains en die 2 andere slangetjes nu weg zijn. Knuffel Hagar even extra, ook van ons! En ook nog de groeten van Frits aan Tirza!
Ammy, Jacco, Frits en Wouter
Hallo lieve mensen,
BeantwoordenVerwijderenwat heerlijk dat jullie je kindje weer kunnen vasthouden en knuffelen, dat lichamelijke contact is zo kostbaar.
Heel veel sterkte en wijsheid en geduld toegebeden voor jullie allemaal.
Liefs,
Jaap en Gera en kinderen
Pffff....het houdt voor jullie ook maar aan hé?!
BeantwoordenVerwijderenIk herken zoveel ik je stukje over het niet meer klagen als dit of als dat...
Er spreekt zo'n hoop gemis uit...en dat herken ik zoooo goed. Onze Stijn heeft immers ook ruim 7 weken in ziekenhuizen gelegen.
We willen jullie bij deze weer even een hart onder de riem steken. We hopen dat jullie je altijd zo sterk zullen voelen, als op de momenten waarop je je blog schrijft.
Nogmaals...er komen bij ons veel emoties boven van onze tijd met Stijn in het ziekenhuis en de aanhoudende onzekerheden over hem. In stilte leven we met jullie mee...vergeet dat niet.
liefs van ons