In het Sophia vinden we Hagar terug op de intensive care unit. Ze ligt in een warmtebedje. In haar neus zit de beademingsbuis (tube) en 2 sondes. De ene sonde is voor toediening van borstvoeding rechtstreeks in het duodenum (eerste deel van de darmen), de andere sonde is voor ontluchting. In allebei haar handjes zit een infuus. Via het ene infuus krijgt ze dormicum (een soort slaapmiddel) en antibiotica (om een bacteriele infectie te voorkomen). Het andere infuus is voor de zekerheid. In haar voetje zit een arterielijn, dat is om continu het zuurstof- en CO2-gehalte in haar bloed te kunnen meten. Om haar andere voetje zit een saturatiemeter die ook het zuurstofgehalte meet. Om haar beentje zit een bloeddrukmeter. Op de monitor wordt door middel van 3 plakkertjes op de borst de hartslag, ademhalingsfrequentie en de saturatie weergegeven. Erg indrukwekkend allemaal.
Door alle opwinding en ook door de morfine die Hagar heeft gehad, is ze diep in slaap. Ze reageert nauwelijks. Ze hoest wel veel. Het slijm wordt met een speciaal afzuigsysteem weggezogen. Het is moeilijk om zo je kindje achter te laten. Toch zijn we blij dat ze nu in goede handen is, en dat ze goed in de gaten wordt gehouden.
We mogen dag en nacht bellen, en dat doen we ook (meestal overdag hoor...).
Al gauw verdwijnen er wat slangetjes; de arterielijn gaat er uit, de bloedmeter mag eraf, het tweede infuus verdwijnt. Hagar komt al iets meer te voorschijn. Helaas zit een groot gedeelte van haar gezicht verstopt onder de pleisters. De tube mag namelijk absoluut niet verschuiven. Hij zit op de millimeter nauwkeurig vastgemaakt. Als hij verschuift kan ze niet optimaal beademd worden.
Op dinsdag 3/3 wordt Hagar meegenomen naar de ok voor een bronchoscopie. Ze kijken dan met behulp van een cameraatje in haar luchtpijp. Daarin is duidelijk een vernauwing te zien. De KNO-arts vermoedt dat een bloedvat de luchtpijp dichtdrukt, omdat er pulsatie te zien is. Een ct-scan moet uitwijzen wat er precies aan de hand is.
Donderdag 5/3 wordt de ct-scan genomen. Er wordt een dubbele aortaboog gevonden. De luchtpijp van Hagar zit ertussen geklemd (zie plaatje). Ze zal geopereerd moeten worden. Nog onduidelijk is wat er precies gaat gebeuren.
De volgende dag gaan ze proberen of ze zonder beademing kan! In eerste instantie gaat het goed, wel hoor je gelijk weer de stridor. En ze is schor! Echt zielig! Helaas worden we zondagochtend (heel vroeg) gebeld dat ze toch weer geintubeerd is. Het kost haar teveel energie om het zuurstofgehalte in het bloed op peil te houden. Voor ons echt een teleurstelling. Dit betekent dat ze afhankelijk is van een apparaat! Geen prettig idee. Wel zien we gelijk dat het voor Hagar veel fijner is.
De dagen daarna komen we langzaam in een ritme. Het wachten is op de operatie. We wachten al zo lang.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten