Uitgefeest

Tweede kerstdag werd onze oudste dochter alweer 8 jaar. We zijn dus al 8 jaar vader en moeder! Het is een cliché, maar het gaat écht hard. We hebben die dag gezellig gevierd als gezin. Op zo'n dag denk je weer eens terug aan de tijd rond de geboorte. Ik belandde maandag de 24ste al in het ziekenhuis omdat ik al 2 weken overtijd was, maar madam had nog steeds geen zin om eruit te komen. Zelfs nadat er weeen waren opgewekt, maakte ze nog steeds geen aanstalten. Op dag 3 (2de kerstdag dus) werd eindelijk besloten een keizersnede te doen, en toen ging het vlug! Het leed is gelukkig gauw vergeten als je voor het eerst je dochter in handen houdt!
Zondag kwam alsnog het bezoek voor de beide dames en zijn ze schromelijk verwend. Het was erg gezellig!
Maandag een speurtocht gedaan met 8 schattige/kattige meisjes en stoere Jonatan. En lekker knutselen. Ook dat was weer gezellig.
Nu zijn we bijna uitgefeest, Tirza heeft alleen nog haar traktatie en haar kinderfeestje tegoed. Maar dat gaan we volgend jaar wel een keer doen...

Sneeuwpopje

Hoe vind je m'n nieuwe muts?

Winterperikelen

In het vorige blogje stond nog dat de gebroken nachten over waren... Helaas was dat vals alarm. We hebben dus nog wat meer gebroken nachtjes gehad. Maar nu is Hagar van het hoesten af (dat hield haar uit haar slaap) en slaapt ze weer gewoon de hele nacht door.

Vorige week woensdag hebben we feest gevierd met Mattanja, trakteren op school, uitnodigingen versturen naar vriendinnetjes, taartjes eten. Zondag 20 december was de dag waarop we haar en Tirza's verjaardag met de familie zouden vieren. Met de nadruk op zouden. In verband met het weeralarm belde de één na de ander af. Het deed denken aan de gelijkenis van die koning die allerlei gasten uitnodigde voor z'n feestmaal, maar dat er niemand kwam opdagen, en die vervolgens allerlei mensen van de straat plukte. Gelukkig kwam er nog een oom met aanhang en een vriendje en een vriendinnetje die hun familie meenamen. En waar denk je dat alle gasten de hele middag zaten (ouders incluis)? Juist, buiten in de sneeuw, mega-sneeuwpoppen bouwen en sneeuwballen gevechten houden. Dus al met al een geslaagd feest. En de feestgangers (en cadeautjes) komen gewoon een andere keer.
Tirza en Mattanja wachten met smart...

Pff...

De verkoudheid van Hagar heeft inmiddels normale proporties aangenomen. Dus geen gebroken nachten meer, maar nog wel (enorme) snotneuzen. Dat hoort er nou eenmaal bij. Dus we zijn ook weer uitgerust.
En morgen... dan wordt onze Mattanja 6 jaar! Ze zit de dagen af te tellen, want ze is de laatste van haar groep (groep 3a) die jarig is. Dus dat wordt feest! Maar een feesthoed hoeft ze niet meer want dat vindt ze kinderachtig!

Hoesten

Te vroeg gejuicht! Ook vannacht was weer een erg korte nacht. Na een bezoekje aan de dokter is Hagar weer 2 medicijnen rijker. Mattanja zei al, 'mam, toen Hagar in het ziekenhuis had gelegen moest ze ook zoveel medicijnen!' Gelukkig nu 'maar' 4 verschillende.

Als ze maar niet meer zo hoefde te hoesten...

Nachtrust

Sjonge, wat een paar slapeloze en gebroken nachten al niet met je doen...

De 'ellende' begon dondagavond. Normaal gesproken leggen we Hagar om 20.00 uur op bed en dan is ze gelijk vertrokken; dit keer duurde het een uurtje of 2. Vrijdagavond maar wat later naar bed. Dat werd ook weer 22.30 uur voor ze sliep. Zaterdag op zondag logeerden we bij opa en oma; daar ben ik er wel een keer of 5 (op een gegeven moment raak je de tel kwijt en ben je aan het slaapwandelen) uit geweest. Het probleem was (en is) dat Hagar verkouden is en flink aan het hoesten. Die combinatie maakt het lastig voor haar om rustig in slaap te vallen.

Zondagnacht was helemaal 3x niks. Frans en ik hebben elkaar afgewisseld met het troosten en kalmeren van Hagar en het trachten haar in slaap te krijgen (wat meestal wel lukte op schoot, maar met het in bed leggen werd ze gelijk weer wakker, en kon je opnieuw beginnen). Vanaf een uur of 3.30 uur ben ik in een soort coma-slaap gevallen, en is Frans maar beneden op de bank gaan liggen met Hagar in de wagen. En maar schommelen. Om 6.30 uur kon Frans z'n nestje in en heb ik de andere kinderen naar school gedirigeerd. Voor je gevoel ben je na zo'n tuk van een paar uurtjes wel weer aardig bijgetrokken, maar na het middageten ben ik toch maar even gaan liggen...

Die nacht had ik echt zoiets van: gaan we een dokter bellen of niet? Of wachten we af? Wat is wijsheid? Af en toe bleef ze er bijna in! Dus zodra het 8.30 uur was heb ik gelijk maar een afspraak gemaakt met onze eigen dokter. Het bleek dat Hagar een oorontsteking heeft, en een virus waardoor ze zo verkouden is en hoest. Een antibiotica-kuurtje, een ander pufje en een paar paracetamolletjes en hopelijk is de ellende weer snel voorbij. Het dieptepunt hebben we in ieder geval gehad, want vannacht sliep ze zowaar vanaf 20.00 uur tot 22.30 uur door, en daarna de rest van de nacht ononderbroken. Ze knapt gelukkig al lekker op!

Hebbe hebbe hebbe

Gisteren liep ik in de speelgoedwinkel. Helaas ontkom je er niet aan, maar het staat me echt tegen! Rijen tot achter in de winkel, karren vol speelgoed, bedragen van boven de 100 euro! Kom op zeg! Het gaat toch om het idee. Ik weet nog wel dat ik het vroeger altijd leuk vond om véél cadeautjes te krijgen, maar een letter of een speciale pen telden toch ook mee!

Nu hebben wij in december ook nog eens 2 verjaardagen, dus probeer dan nog maar iets leuks te vinden! Gelukkig zijn ook onze kinderen nog blij met een gouden of zilveren kleurpotlood, een chocoladeletter of een tolletje. Of met 'nuttige' dingen als een mooie pyjama. Volgens mij heb je het als ouders voor een groot deel zelf in de hand waarmee ze tevreden zijn.

Eens kijken waar die goede sint dit jaar weer mee komt...