'Nu weet ik wat het is om écht ziek te zijn' zei mijn vader vanochtend. Na een nacht waarin hij ontzettend veel pijn heeft gehad was hij uitgeput. Natuurlijk wil je je vader nog zo lang mogelijk bij je houden, maar op deze manier? Het klinkt raar, maar je begint te hopen dat hij niet lang meer zal hoeven lijden.
Een 'ziekenhuisbed' in de woonkamer, vanmiddag de ambulance voor de deur voor een bezoekje aan het ziekenhuis, een vader waar steeds wat minder van overblijft. Heel confronterend.
Gelukkig hebben we als familie veel steun aan elkaar. Ook vrienden zijn bijzonder! Hoeveel lieve kaartjes, belletjes, smsjes en gesprekjes ik al heb gehad..! Thanks allemaal daarvoor! Ik snap dat het voor jullie ook niet altijd even makkelijk is om te bedenken hoe je ermee om moet gaan, maar het kleinste gebaar is al heel bijzonder!
In afwachting van hoe dit allemaal af gaat lopen probeer ik niet bij de pakken neer te gaan zitten. Want: Life isn't about waiting for the storms to pass, it's about learning to dance in the rain! Niet altijd even makkelijk, maar God geeft de kracht en rust om niet alleen te overleven, maar echt te kunnen leven!
Ik begrijp ,door de weblog van je zusje, dat het lichamelijk erg slecht gaat met je vader en dat hij zienderogen achteruit gaat.
BeantwoordenVerwijderenheel heel veel sterkte wensen we jullie toe om je vader los te mogen laten en afscheid te nemen van dit leven, wat een heerlijk troost hebben we toch om zeker te weten waar hij heen mag gaan en dat je vader daar ook verlangend naar uit ziet, niet wegnemend hoe moeilijk het is om zonder je vader verder te moeten gaan.
we bidden voor je vader en jullie allemaal.
dat U wil geschiede zoals in de hemel zo ook op deze aarde.
liefs Wilfred en Corine