Op een rijtje

Even een paar detailtjes:

- Hagar is nu 12 weken oud en ligt inmiddels 60 dagen in het ziekenhuis (ruim 8 weken)

- haar geboortegewicht was 3630 g, nu is ze 5850 g. Ze is dus al 2220 g gegroeid, terwijl ze toch al zoveel heeft meegemaakt! (ter vergelijk (hoewel het natuurlijk niet te vergelijken valt...): Tirza groeide in 3 maanden 2820 g, Mattanja 3220 g en Jonatan 3670 g)

- ze heeft 6 weken aan de beademing gelegen en is er nu al 9 dagen vanaf (yes!)

- ze is al ?? (heeeel veel) keer geprikt; bijna elke dag een bloedgasje (dat is een prikje in de hiel om de bloedwaardes te bepalen) en nieuwe infuusjes in hand/voet/hoofd of hals (omdat ze om de haverklap sneuvelen)

- ze heeft al een hele lijst met medicijnen gehad: antibiotica, ketamine (daar kreeg ze hele hoge hartfrequenties van, terwijl het de bedoeling was dat ze er rustig van werd), morfine (pijnstilling, na de operatie), propofol (werd gebruikt om haar snel in slaap te krijgen), paracetamol (tegen de koorts).

Nu krijgt ze nog: dormicum (slaapmiddel), clonidine (ander slaapmiddel), domperidon (tegen de misselijkheid), een middeltje tegen infectie van het maag-darmkanaal, dexamethason (om zwelling van de luchtpijp te verminderen). Alleen de eerst 2 krijgt ze continu in een zeer lage dosering, de rest 1 of 2 keer per dag.

Je denkt misschien dat dit veel is, maar meeste kinderen op de ic krijgen echt veel meer!

Ik heb het gevoel dat we het dieptepunt hebben gehad. De slaapmiddelen worden elke dag een beetje afgebouwd, elke dag oefent Hagar met een zuurstofbrilletje zonder extra flow. Gelukkig gaat dat (meestal) goed. Ze begroet ons met enthousiasme, dus een 'big smile' en trappen met handjes en voetjes. Daar heeft ze nu dus ook weer de energie voor.

We zien de vooruitgang!