Mijlpaal

Gisteren hebben we een belangrijke mijlpaal in Hagars leventje gevierd. Een fijne dag, vol  herinneringen. Aan de geboorte, de kraamtijd, maar ook aan de ziekenhuisperiode. Gelukkig ligt dit al een heel tijd achter ons en overheersen de goede herinneringen. Geweldig dat beide opa's en oma's het feest mee hebben kunnen vieren. Gaaf dat 'ootje' geen van haar achterkleinkinderen vergeet. Fijn dat we een heleboel familie en vrienden hebben die zo meeleven. We voelen ons rijk!

Het feestvarkentje vond het overigens maar vreemd dat iedereen wat van haar 'wilde'. Handjes geven, knuffeltjes, enzovoort. En cadeautjes, wat moet je daar nou mee? Gelukkig wilde Jonatan wel even helpen, met als gevolg dat het papier eraf was voor Hagar besefte dat ze wéér een cadeau kreeg.
Het lukte om haar normale ritme vast te houden, waardoor ze haar verjaardag goed 'doorstaan' heeft. Eigenlijk zou het voor haar leuker zijn pas met anderhalf je verjaardag te vieren, maar ja, wie doet dat nou...
We kunnen het natuurlijk alsnog doen. Even denken, dat wordt dan 22 juli. Mm, laten we het dan maar bij kinderdag houden (onze jaarlijkse traditie als we op vakantie zijn). Een feestje voor allevier!

1 jaar!

Hoera, ons wonderkind Hagar is vanaf vandaag een peuter!

We zijn dolblij met haar en genieten met volle teugen van wie ze is en van alles wat ze doet.
Wat een veranderingen in één jaar tijd!

Brusjes

Vandaag kreeg ik tot 3 keer toe te horen van 3 verschillende personen 'Echt een zusje van, hè!' (dat ging over Hagar). Dus ik dacht, laat ik eens een paar foto's van rond het jaar met elkaar vergelijken. Zie hier het resultaat.

Wie is wie? Doe eens een gokje!

Terugblik

Geinspireerd door Ada en beter laat dan nooit een terugblik op een turbulent 2009!

Het jaar begint vol verwachting. Hoe lang gaat het nog duren... Wie zit er toch in die dikke buik van mama? Welke datum zullen we kiezen (dat 'voordeel' heb je bij een keizersnede)? Uiteindelijk blijken we geen keus te hebben en wordt het 22 januari. En het is een dochter! Onze Hagar wordt gezond en wel geboren in het ziekenhuis in Delft om 16.22 u met een geboortegewicht van 3630 g.
Terwijl we blij zijn met het nieuwe leven maken we ons tegelijkertijd zorgen over pa. De tumor is gegroeid.

Verschillende mensen maken opmerkingen over Hagars 'verkoudheid'. In februari besluiten we naar de dokter te gaan en belanden uiteindelijk in het ziekenhuis. Hagar heeft het RS-virus.Wat we dan nog niet weten is dat dit het begin is van een lange weg en ze uiteindelijk 81 dagen in het ziekenhuis zal komen te liggen.

Het centrale woord in maart is 'ziekenhuis'. Hagar wordt geopereerd in het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam, ma krijgt een nieuwe heup en komt zodoende terecht in het ziekenhuis in Hilversum. Rond de toestand van pa lopen verschillende onderzoeken en een bioptie in het UMC. Pa, ma, & Hagar tegelijk in het ziekenhuis; wat een 'gezellige' boel!
Ondertussen loopt het gezin ook gewoon door en zijn we blij met alle hulp die we krijgen!

In april gaat Hagar langzaam maar zker vooruit (veel te langzaam naar onze zin). Pa krijgt zijn eerste behandeling. Ma raakt beetje bij beetje weer wat meer op de been.
We raken in een nieuw ritme van school-ziekenhuis-slapen.Verder staat het sociale leven zo'n beetje stil.
En we kopen een auto waar we met het hele gezin in passen!

Mei wordt gekenmerkt door de hoop dat Hagar thuis is op mijn verjaardag. En ja, op 11 mei komt onze dochter thuis! In het begin is heeft Hagar het nog wel eens moeilijk en tot 2 keer toe bellen we 112. Maar langzaam maar zeker gaat het beter.
Jonatan wordt 4. Een mijlpaal, want nu mag ook hij naar school!
In juni gaan we voor het eerst naar het consultatieburo. Andere moeders kijken meewarig naar het grote litteken op Hagars buik. Wij zijn er al aan gewend.

In juli begint de zomervakantie en raken we langzaam maar zeker gewend aan de nieuwe situatie met z'n zessen.

In augustus boeken we nog gaan een weekje vakantie op de camping. Genieten!

September is: weekendjes weg, naar Duinrell met ons koor en naar Maarn met onze kerkelijke gemeente.
Er is positief nieuws te melden over de behandeling die mijn vader onderging; het blijkt te werken, de grootte van de tumor neemt af!

In oktober dient de herfst zich weer aan. Mattanja begint met haar eerste zwemles.
November is wat onrustig i.v.m. de komst van de sint en het aftellen naar 2 verjaardagen.We bereiden ons met elkaar voor op een gezellig avondje.

December begint als een standaard december-drukte-maand. Heel gezellig en lekker druk! Mattanja en Tirza jarig, Frans druk op z'n werk.
Maar weer een dal wat betreft de ziekte van pa. Slechter nieuws; er zijn nieuwe plekjes in de lever gevonden. Wat eraan te doen? Het moet wachten tot januari. Een ding is zeker; blij zijn we er niet mee. Toch maar weer afwachten.

Als we zo terugkijken zijn we erg dankbaar dat het zo goed gaat met Hagar en dat er geen problemen zijn met haar ontwikkeling ondanks drie maanden plat liggen.
Een lied dat veel in mijn gedachten speelde was:
Ik hef mijn ogen, op naar de bergen,
waar komt mijn hulp vandaan?
(...) Mijn hulp is van U Heer!
Heel staat er ook dat Hij nooit slaapt of sluimert. Dus Hij waakt altijd over Hagar (ook als wij slapen) en waakt over ons allemaal!

Uitgefeest

Tweede kerstdag werd onze oudste dochter alweer 8 jaar. We zijn dus al 8 jaar vader en moeder! Het is een cliché, maar het gaat écht hard. We hebben die dag gezellig gevierd als gezin. Op zo'n dag denk je weer eens terug aan de tijd rond de geboorte. Ik belandde maandag de 24ste al in het ziekenhuis omdat ik al 2 weken overtijd was, maar madam had nog steeds geen zin om eruit te komen. Zelfs nadat er weeen waren opgewekt, maakte ze nog steeds geen aanstalten. Op dag 3 (2de kerstdag dus) werd eindelijk besloten een keizersnede te doen, en toen ging het vlug! Het leed is gelukkig gauw vergeten als je voor het eerst je dochter in handen houdt!
Zondag kwam alsnog het bezoek voor de beide dames en zijn ze schromelijk verwend. Het was erg gezellig!
Maandag een speurtocht gedaan met 8 schattige/kattige meisjes en stoere Jonatan. En lekker knutselen. Ook dat was weer gezellig.
Nu zijn we bijna uitgefeest, Tirza heeft alleen nog haar traktatie en haar kinderfeestje tegoed. Maar dat gaan we volgend jaar wel een keer doen...

Sneeuwpopje

Hoe vind je m'n nieuwe muts?

Winterperikelen

In het vorige blogje stond nog dat de gebroken nachten over waren... Helaas was dat vals alarm. We hebben dus nog wat meer gebroken nachtjes gehad. Maar nu is Hagar van het hoesten af (dat hield haar uit haar slaap) en slaapt ze weer gewoon de hele nacht door.

Vorige week woensdag hebben we feest gevierd met Mattanja, trakteren op school, uitnodigingen versturen naar vriendinnetjes, taartjes eten. Zondag 20 december was de dag waarop we haar en Tirza's verjaardag met de familie zouden vieren. Met de nadruk op zouden. In verband met het weeralarm belde de één na de ander af. Het deed denken aan de gelijkenis van die koning die allerlei gasten uitnodigde voor z'n feestmaal, maar dat er niemand kwam opdagen, en die vervolgens allerlei mensen van de straat plukte. Gelukkig kwam er nog een oom met aanhang en een vriendje en een vriendinnetje die hun familie meenamen. En waar denk je dat alle gasten de hele middag zaten (ouders incluis)? Juist, buiten in de sneeuw, mega-sneeuwpoppen bouwen en sneeuwballen gevechten houden. Dus al met al een geslaagd feest. En de feestgangers (en cadeautjes) komen gewoon een andere keer.
Tirza en Mattanja wachten met smart...